آیین خویشاوندی در کلام امام رضا(ع) و صله رحم

«صله» در لغت به معناى وصل و پيوند و ارحام، جمع«رحم». رحم در اصل به معنى«جايگاه جنين در شكم مادر» است. سپس اين تعبير به نام خويشاوندان و بستگان اطلاق شده است زيرا منشاء وجود همه آنها از رحم واحدى بوده است.

مراد از رحم، از نظر عرفى عبارت است از نزديكان انسان كه خويشاوندى واحد يا نسب شناخته شده آنها را به يكديگر ارتباط مىدهد، چه اين قرابت نزديك باشد يا دور، «خويشاوندان» مرد باشند يا زن. «ابن اثير» مىگويد:«صله رحم كنايه از نيكى كردن به خويشاوندان سببى و نسبى و عطوفت و مهربانى و رعايت احوال آنان است».(456)