اراده خدا بر این تعلق گرفته است که مبین قوانین در عالم اسلام، اول پیغمبر اکرم صلی الله علیهوآله و بعد امیرالمومنین علیهالسلام باشد. اگر در بعضی از روایات گفته شده که«... و من جحدکم کافر...» بی حساب گفته نشده است؛ اگر برای کسی ثابت شد که خدا فرموده است: «باید از علی اطاعت کنید»، و در عین حال گفت: «نه قبول ندارم!»، این عمل، عین عمل ابلیس است. ممکن است برای شخصی ثابت نشده باشد، یا نفهمیده باشد، یا نتوانسته باشد بفهمد؛ معذور است. اما کسی که فهمید، و کسی که خودش از پیغمبر- صلی الله علیه وآله- شنید:«... من کنت مولاه فعلی مولاه...»، اگر انکار کرد، قلباً کافر است، اگرچه در ظاهر مسلمان باشد؛ یعنی چیزی را که نص فرمایش خداست، قبول در اصطلاح فقهی میگوییم؛ منافق است؛ ولی معنای منافق این است که باطناً کافر است و در ظاهر، مسلمان است؛ ظاهراً پاک است؛ ازدواج با او جائز است؛ ذبیحهاش حلال است.
برچسب: ولایت شرط قبولی اعمال,
نویسنده: کیانوش رستمی